5 Apr 2017

மது !

மது !


கண் பட்டவை
கை தொட்டவையென
பார்த்தவை அனைத்தையும்
பறித்துக்கொண்டேன்...!

நிராகரிக்க மனமில்லாமல்
நிரம்பி வழியும்வரை
சேர்த்து மெல்ல
சேகரித்தேன்...!

அவையனைத்தையும்
அள்ளியெடுத்து நான்
கசக்கி பிழிந்து
கலந்தெடுத்தேன்...!

பெரும் மதிப்பு கொண்ட
பெட்டியொன்றில்
உருவாகிய கலவையை
ஊற்றி வைத்தேன்...!

அப்பெட்டியை நான்
அப்படியே தூக்கி
எவருக்கும் தெரியாத
ஏதோ ஓரிடத்தில் புதைத்தேன்...!

தினமும் நான் அதை
திறந்து பார்த்தே
கலவையின் நிலமையை
கண்காணிகத்தேன்...!

ஆண்டுகள் பல கடக்கிறது....!

அழிந்து போகுமென நான்
அவதானித்தது இங்கே
தவறாய் போவதற்கான
தடம் தெரிகிறது....!

கெட்டுப்போகவும்
கரைந்து தீரவும் செய்யாமல்
விடியும் நாளொன்றுக்கும்
வீரியமே கூடுகிறது...!

இன்னும் நான்
இதயப்பெட்டிக்குள் ஊற்றி
உயிரில் புதைத்திருக்கிறேன்...!
உன் நினைவென்னும் மதுவை...

----அனீஷ் ஜெ...

22 Mar 2017

அவள்தானா நீ...

அவள்தானா நீ...


ஹாய்...!

நிமிடங்கள் சிலதாய்
நீ வரவேண்டி காத்திருந்து
எதிரில் வந்த உன்னிடம்
ஏதேதோ பேசுவதற்காய் மன்னிக்கவும்...!

ஒரேயொரு கேள்வியின்
ஒருவார்த்தை பதிலொன்றை
ஒருமுறை சொல்லிவிடு நீ...!

அழகான பெண்ணொருத்தியின்
ஐந்து விரல்களையும்,
இறுக்கி பிடித்துக்கொண்டு
இரவில் நடப்பதாய் கனவொன்று கண்டேன்...!

நல்ல பொண்ணாதான்
நாங்க உனக்கு கட்டிவைப்போமென
அம்மா ஒருமுறை சொன்னதாய் ஞாபகம்...!

உனக்காக பிறந்தவள்
எங்க இருக்காளோ இப்ப என
தோழியும் சிரித்தாள்...!

உன்னை கல்யாணம் செய்து
காலம்பூரா கஷ்டப்படபோறவ யாரோவென
நண்பர்களின் கூட்டமும் கிண்டலடித்தது...!

இந்த வருடம் காதல் கைகூடுமென
கலாண்டரின் ஆண்டு பலனும்
சத்தியம் செய்யாத குறையாய் சொல்கிறது....!

பதில் சொல்லிவிட்டு போ...!

அத்தனைபேரும் இப்படி சொல்லும்
அவள்தானா நீ...

----அனீஷ் ஜெ...

24 Feb 2017

அவளும்... அந்த மலரும்...

அவளும்... அந்த மலரும்...


பெரும் இரவில் பெய்த
பனித்துளி மழையில்
பாதி நனைந்திருந்தது
அதிகாலை பூத்த
அழகான அந்த மலர்...!

நீண்ட இரவு விடிந்ததும்,
நீ வந்து தொட்டுச்சென்றாய்
முற்றத்தின் ஓரத்தில்
முளைத்து நின்ற அந்த மலரை...

உன் விரல் பட்டுச்சென்றபின்
மலரிதழ்களில் மிச்சமிருந்த
பனிநீர் துளிகளெல்லாம்
வண்டுகள் வந்துண்ணும்
தேன்துளிகளாயிருந்தது...!

----அனீஷ் ஜெ...

30 Jan 2017

கலவர பூமி !

கலவர பூமி !


வரைமுறை இல்லா
வன்முறை தொடங்குகிறது...!

அமிலங்களை
அள்ளி வீசியே
சிறு துளியொன்று
சிதறி வழிகிறது...!

கண்ணாடியெல்லாம்
கல்லெறிபட்டு
பல துகள்களாய்
பாதையில் உடைகிறது...!

எரிகின்ற தீயில்
எறிகின்ற நீரும்
ஆவியாகாமல்
அக்னியாய் படர்கிறது...!

துப்பாக்கிகளெல்லாம்
துப்பும் குண்டுகளில்
கனத்த புகையும்
கடும் சத்தமும் தெறிக்கிறது...!

என் மனம்
எப்போதும்போல் இப்படி
கலவர பூமியாகிறது...!
என் தெருவில்
நீ நடந்து செல்லும்போது...

----அனீஷ் ஜெ...

25 Jan 2017

எதிர்காலம் !

எதிர்காலம் !


ஜோசியக்காரனால்
ராசி நட்சத்திரம் சேர்த்து,
கட்டம் போட்டு பார்த்தும்
கணிக்க முடியவில்லை...!

இருகைகளையும் விரித்து
இதய ரேகை தொடங்கி,
இறுதி ரேகை வரை
கூர்ந்து ஆராய்ந்தும்
கூற முடியவில்லை...!

பிறந்த தேதியும்,
பின்பிட்ட பெயரும்
கழித்து கூட்டி
கணக்கு செய்தும்
கண்டுபிடிக்க இயவில்லை...!

இத்தனை செய்தும்
தெரிந்துகொள்ள முடியாத
என் எதிர்காலம்,
இப்போதென் கண்முன்னே
விரிகிறது...!
நான் உன்னை
பார்க்கும் பொழுது...

----அனீஷ் ஜெ...

16 Jan 2017

கடல் !

கடல் !


கடற்கரை மணல்பரப்பில்
கால்கள் பதித்து சென்றாய் நீ...!
கையொப்பமிட்டதாய் நினைத்து - அதை
கட்டியணைத்தது கடல் அலை...!

ஆழமில்லா கடல் நீரில் நான் கால் வைத்தேன்...!
அலை அடித்தது....!!
அதே நீரில் நீ கால் வைத்தாய்...!
அலை ஆரத்தழுவியது...!!

கடல் நடுவில் உருவான
காற்றழுத்த தாழ்வு மண்டலம்
வன்புயலாக மாறலாமென
வானொலிபெட்டி சொல்கிறது...!
கடற்கரை பக்கம் வந்து செல்...!!
கடும்புயல் தென்றலாகும்
காட்சிகள் நிகழட்டும்...!!!

நீண்டநேரம் கடற்கரையில்
நின்றுவிடாதே நீ...!
மணற்பரப்பின் மீது
மலரொன்று முளைத்ததாய்
காண்பவரெல்லாம்
கருதப்போகிறார்கள்...!

உன் காலடி மணலை
அள்ளிச்சென்ற அலைகள்
ஆழ்கடலில் எங்கோ
அவைகளை சேகரித்து வைத்தன...!
அவையெல்லாம் இப்போது
ஆழ்கடல் முத்தானது...!!

----அனீஷ் ஜெ...

30 Dec 2016

அடுத்த ஆண்டிற்காய்...

அடுத்த ஆண்டிற்காய்...


இந்த இரவும்,
இந்த பொழுதும்,
இந்த ஆண்டும்
இப்படியே முடியப்போகிறது...!

நடு இரவுகளின்
நட்சத்திர கொண்டாட்டங்களில்
தொலைந்து போய்விடக்கூடாது...!

அடுத்த ஆண்டிற்காய்,
பத்திரமாய் நான்
மனதின் ஓரம்
மடித்து வைத்துக்கொள்கிறேன்...!

நீ என்னும் நினைவுகளை...

----அனீஷ் ஜெ...

27 Dec 2016

நான் என்பவன் அவள் அல்ல...

நான் என்பவன் அவள் அல்ல...


நீண்டவொரு இடவெளிக்குபின்
நீண்டகால நண்பனொருவனை
மீண்டும் சந்தித்தேன் நான்...!

அரைகோப்பை தேநீருடன்
உரையாடல்கள் ஆரம்பித்தது...!

அலுவலக நேரம்...!
ஆண்டு வருமானம்...!!
அன்பான மனைவி...!
ஆண் குழந்தையொன்று....!!
அவனின் அனைத்தை பற்றியும்
அவன் பேசிக்கொண்டிருந்தான்...!

”சரிடா நீ சொல்லு” என்றவனிடம்,
”அப்படியேதான் இருக்கிறேன்” என்று
அங்கயே முற்றுப்புள்ளி வைத்தேன் நான்...!

விடவில்லை அவன்...!

மனம் எழுதிவைத்திருந்த
மர்மக்கதைகளை - என்
முகம்வழியே வாசித்திருக்கலாம் அவன்...!

இயல்பாய் இருப்பதாய் காட்ட
இதழ் சிரித்தேன் நான்....!

ஒரு நொடி எதையோ
யோசித்தான் அவன்...!

“சென்ற வாரம் அவளை
சென்னையில் பார்த்தேன் நான்”
என்றான் என்னிடம்...!

கண்கள் இறுகிய என்னை
கண்டுகொள்ளாமலே தொடர்ந்தான்...!

“அவளே புருசன் குழந்தைனு
அமர்களமா வாழ்றா,
நீ ஏன் இப்படி இருக்க?” என்றவனிடம்
புன்னகைத்தே முகம் கவிழ்த்தேன்...!

காலியான தேநீர் கோப்பையை
கீழே வைத்துவிட்டு
புறப்படத் தயாரானான்...!

வாசல்வரை வழியனுப்பவந்த என்னிடம்
“அவளை மறந்திட்டு சீக்கிரம்
கல்யாணம் பண்ணிக்கோ” என
அழுத்தமாகவே சொன்னான்.

நான் சொன்னேன்...!

“சீக்கிரம் காதலை மறந்து
சீக்கிரம் மற்றொருவரோடு வாழ
என் காதல் அவள் காதலில்லை...!”

”அவளே மறந்திட்டா” என ஆரம்பித்தவனிடம்
நான் மீண்டும் ஒருமுறை சொன்னேன்...!

“நான் என்பவன் அவள் அல்ல...”

----அனீஷ் ஜெ....

21 Dec 2016

எளிதானதா...?

எளிதானதா...?


இருகைகளையும் நாம்
இறுக்கி கோர்த்தபடியே
நீண்டதூரம் நடந்திருக்கிறோம்...!

இருக்கைகளின் எதிரெதிரில்
இருவிழியோடு விழி உரசி
முகம் நோக்கி அமர்ந்திருக்கிறோம்...!

ஊட்டிவிடப்பட்டால்
உணவில் சுவை அதிகரிக்குமென
மனதிற்குள் நம்பியிருக்கிறோம்...!

இருளை போர்த்திக்கொண்டு
இரவு முழுவது நாம்
அலைபேசியில் ஆரத்தழுவியிருக்கிறோம்...!

இமைகளை இறுக்கி மூடியே
இரு உதடுகளால் - நம்
எச்சிலின் ருசி அறிந்திருக்கிறோம்...!

குழந்தைக்கு என்ன பெயர் வைப்பது
குடும்பத்துடன் எங்கு வசிப்பது வரை
முடிவெடுத்து முடித்திருக்கிறோம்...!

இப்போது சொல்...!
என்னை மறப்பதென்பது உனக்கு
அவ்வளவு எளிதானதா...?

----அனீஷ் ஜெ...

12 Dec 2016

தீர்வு !

தீர்வு !


விடைதெரியாத கேள்விகளுடன் - உன்
கடைக்கண் பார்வைக்காய்
காத்துநின்றேன் நான்...!

கண்களில் வழிந்த - என்
கண்ணீரை அலட்சியபடித்தி - உன்
வழிகளில் மறைந்தாய் நீ...!

உன் பெயர் சொல்லியே
உரக்ககத்தும் நினைவுகளை
உறங்கவைக்கும் தாலட்டை
உயிருக்குள் தேடி உருகுகிறேன்...!

உன் எச்சில் பட்ட
என் உதடுகள்...!
உன் விரல்கள் தொட்ட
என் கன்னங்கள்...!
இவையனைத்தும் நினைவாலயாமாய்
கண்ணாடிமுன் தெரிகிறது....!

மறக்கும் முயற்சிகளில்
சிறிதும் முன்னேற்றமில்லை...!
ஆதலால் நான்
அம்முயற்சியை விட்டுவிட்டேன்...!

தீவிரமான தேடல்களில்தான்
தீர்வுகள் கிடைக்கிறது...!
மறப்பதென்பது இங்கு
மரணிப்பதைபோல எளிதானதல்ல...

----அனீஷ் ஜெ...