வீடொன்று இருக்கிறது...!
வருபவர்களில் சிலருக்கே
வாசல்கடந்தும் அனுமதி...!
உள்ளிருப்பவர்களோடு
பாகுபாடுமில்லை
பகையுமில்லை...!
வீட்டை நேசிக்கும் சிலரோ
கூட்டி பெருக்கி
வண்ணம் தீட்டுகிறார்கள்...!
வந்தவர்களில் பலரோ
தரையை உடைத்து
சுவரை முறித்து
ஆனந்தமாகிறார்கள்...!
நேசித்துக்கொண்டிருந்தவர்களும்
பலகாலம் செல்ல
பராமரிப்பதை விட்டுவிட்டு
பாழாக்க தொடங்குகிறார்கள்...!
கடுங்கோபம் கொண்ட
வீட்டின் சொந்தக்காரனோ
அத்தனைபேரையும்
அங்கிருந்தே துரத்துகிறான்...!
பாழடைந்துபோன அந்த வீடு
இப்போதும் அங்கேயே இருக்கிறது...!
என் நெஞ்ச்சு கூட்டிற்குள்
வீடொன்று இருக்கிறது...!
----அனீஷ் ஜெ...
கனவுகளை புதைத்துவிட்ட கல்லறை தோட்டம் வழியே நடைபிணத்தின் சிறு உருவாய் நடமாடுகிறேன் நான்...! நிறைவேறாத ஆசைகளின் நீண்டதொரு பட்டியல் கவலை சேகரிக்கும் இதயத்தில் கசங்கி கிடக்கிறது...! நடக்கும் பாதைகளில் நாளை பூக்கள் கிடக்குமென இன்று கிழிக்கும் முட்களின் மேல் இரத்தம் சொட்ட நடக்கின்றேன்...! தாலாட்டும் சோகமும் தலைகோதும் தனிமையும் இமைகளின் வாசல்வழியே இரவெல்லாம் வழிகிறது...! எதிர்பார்த்து கிடைக்காத அன்பும் ஏமாறி உடைந்த நெஞ்சும் வலிதரும் பெரும் சுமையாய் வாழ்வோடு நீள்கிறது...! முடித்து விடலாமென நினைக்கும் முடிவுறா என் வாழ்க்கையை மீண்டும் வாழச்சொல்லி - என்னை மீட்டுச் செல்கிறது....! என் ஏதோ ஒரு நம்பிக்கை... இல்லை யாரோ ஒருவரின் வேண்டுதல்... ----அனீஷ் ஜெ... Written By : Anish J. Requested By : Ra.Priyanka.
கண்ணாடி பார்த்தே புன்னகைக்க பழகு...! உன் விரல் நுனிகளை நீயே முத்தமிடு...! உன் தோள்களில் சாய்ந்துகொள்ள உன் முகத்திற்க்கு கற்றுக்கொடு...! கைகளிரண்டால் உன் கன்னம் தடவு...! உன் தேகத்தை நீயே கட்டியணை...! ஆறுதல் தேடினால் அவமானங்களே மிஞ்சும்...! உன் தனிமைகளின் உண்மையான நண்பன் நீ மட்டுமே... ----அனீஷ் ஜெ...
அவனை அன்புசெய்தார்கள் சிலர்....! அவனோ அதை திருப்பிகொடுக்கவில்லை...! நண்பனைகூட நம்புவதில்லை அவன்...! நகைத்தார்கள்...! அறிவுரைகளையும் அவன் அலட்சியமே செய்கிறான்...! கண்ணீரும் கதறி அழுவதும் கூட அசைத்துப்பார்க்காது அவனை...! முகத்துக்கு நேராய் புகழ்பவர்களையும் முறைத்த கண்களுடனே கடக்கிறான்...! அவனுக்கு இதயமே இல்லையென அனைவரும் பேசிக்கொண்டார்கள்...! ஆனால் அவனுக்கோ அப்படியிருப்பதே பிடித்திருந்தது...! ஏனென்றால் உடைந்த இதயங்களைவிட இதயமில்லாததே சிறந்தது...! ----அனீஷ் ஜெ...
விழுந்து கிடக்கிறேன் நான்...! எதையாவது பிடித்து எழுந்து நிற்க முயற்சிக்கும்போதெல்லாம், கைகளுக்குள் அகப்படுவது குத்தி கிழிக்கும் முள் சுவரே...! வழியும் குருதியை விழிநீரால் துடைத்துவிட்டு பெரும்பாறைகள் கொண்ட வெறும்தரையில் நடக்கிறேன்...! கல்களின் கூர்மைகளில், தோல் தொலைத்த கால்கள் இரண்டும் மெல்லமாய் அழுகின்றன...! இடையிடையே இடி மின்னலுக்கும் கடும் மழைக்கும் பஞ்சமில்லை...! இலைகள் நிறைந்த மரமொன்று தூரத்தில் தெரிகிறது...! இளைப்பாறும் ஆசையுடன் வேகமாய் நான் நடக்கவே, பெரும்புயலொன்று அதை - என் கண்முன்னே சாய்க்கிறது...! கதறி அழுதுகொண்டே தரையில் சாய்கிறேன் நான்...! நான் மறுபடியும் எழுந்து நடந்தாக வேண்டும்...! இந்த பயணத்தைபோலவே கொடுமையாக நகர்கிறது...! வாழ்க்கையும்.... ----அனீஷ் ஜெ...
பசியின் கொடூரம் உணருங்கள்...! தோல்வியை தழுவிக்கொள்ளுங்கள்...! துரோகங்களை கடந்து செல்லுங்கள்...! எதற்காகவாவது கதறி அழுங்கள்...! எவரையாவது கைதூக்கி விடுங்கள்...! விரும்புபவர்களுக்கு விட்டுக்கொடுங்கள்...! உயிர் உருக காதலியுங்கள்...! இழப்பின் வலியுணருங்கள்...!
இவையனைத்தையும் செய்யுங்கள்...!
இவ்வாழ்வில் ஒருமுறையேனும்.... ----அனீஷ் ஜெ...
அனல்கக்கும் பார்வைகள்...! வலிதரும் வார்த்தைகள்...! தொடரும் தோல்விகள்...! துரத்தும் துரோகங்கள்...! முதுகில்குத்தும் முகமூடிகள்...! ஏளனம் செய்யும் ஏமாற்றுக்காரர்கள்...! அழவைக்கும் அன்புக்குரியவர்கள்...! வேண்டுமோர் மரணம் எனக்கு...! நரகபூமியிலிருந்து நான் தப்பித்து செல்ல... ----அனீஷ் ஜெ...
வழியில் எதிர்பட்ட வழிந்தோடும் நதியொன்றில் சடலங்கள் மிதந்துகொண்டிருந்தது...! கையில் அணிந்திருந்த கைக்கடிகார முட்களோ பின்னோக்கி நகரதொடங்கியது...! வானத்தில் பறந்த கானகத்தின் கழுகள் கண்களை கொத்த முயற்சித்தது...! அணையாத அக்னியும், ஆணிபோன்ற முட்களும் பாதையெங்கும் பரவிக்கிடந்தன...! நெளிந்து ஓடும் பாம்பும், ஒளிந்து தாக்கும் சிங்கமும் பின்தொடர்ந்தன...! கண்களில்லா முகமும் காலில்லா உடலும் கொண்ட மனிதர்கள் சிலர் துரத்திவந்தார்கள்...! ஆயிரம் டெசிபெல்லில் கத்தினாலும் நிசப்தத்தின் சத்தமே உதடுகள் வெளியேற்றியது...! சொர்க்கத்தை அடைந்த மனிதனொருவன் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான் இவைகளை...! 'எப்படியிருந்தது பயணம்' எனக்கேட்ட கடவுளிடம்... ----அனீஷ் ஜெ...
வாசித்து முடிக்கும்முன் சலித்துப்போன புத்தகம்..! சுவாரசியம் தொலைந்தபின் பத்திரப்படுத்தி வைப்பதில் பலனேதும் இல்லை...! கிழித்தெறிந்து, அழித்துவிடலாமென அடிக்கடி கைக்குள் மடிக்கிறேன்...! மனசாட்சியில்லாமல் கொல்ல - ஏனோ மனம் கொள்ளவில்லை...! தனிமையில் உட்கார்ந்து திரட்டிய பக்கங்களையெல்லாம் புரட்டிப்பார்க்கிறேன்...! படித்து முடித்த எந்த பக்கத்திலும், என்னை மகிழ்ச்சிப்படுத்துமளவுக்கு எந்த காரணமும் இல்லை...! இன்று படித்த பக்கதிலும் இதேதான் தொடர்கிறது...! நம்பிக்கையுடன் நாளை எனும் பக்கததை நான் திருப்பிதான் ஆகவேண்டும்...! அடுத்த பக்கத்தில் அதிசயங்கள் காத்திருக்கலாம்...! அழவைப்பதற்கான காரணங்களும் இருக்கலாம்...!! அதுவாகமே முடியும்வரை - நான் வாசித்துக்கொண்டிருக்கவேண்டும்...! வாழ்க்கை எனும் புத்தகத்தை... ----அனீஷ் ஜெ...
இரவு பகலாய் இதயம் கொன்றாய்...! அரக்கி போலவே அதையும் தின்றாய்...!! பாதி உயிரின் மீதியை கேட்டேன்...! விதி இதுவென்று மிதித்தே சென்றாய்...!! பாதை நடுவில்
பள்ளங்கள் தைத்தாய்...! போதையானவன் போல தள்ளாட வைத்தாய்...!! நெஞ்சின் நடுவில் ஊசி துளைத்தாய்...! கெஞ்சிய என்னை வீசியெறிந்தாய்...!! சிரித்தால் அதையும் அழுத்தி பறித்தாய்...! மரிக்க சொல்லி கழுத்தை நெரித்தாய்...!! தவறி விழுந்தேன் கைதட்டி சென்றாய்...! கதறி அழுதேன் கைகட்டி நின்றாய்...!! வரங்கள் எதுவும் - நீ தர வேண்டாம்...! தரும் வலிகள் எதையும் பின்வலிக்கவும் வேண்டாம்...!! உயிருடன் என்னை கொஞ்சம் உலகத்தில் வாழவிடு...! வாழ்க்கை எனும் அரக்கியே... ----அனீஷ் ஜெ...
மரணப்புழுக்கள் மனமெங்கும் நெளிகிறது ! வீசியெறிந்த வார்த்தைகள் - மனதை விறகாக்கி உடைக்கிறது ! கரும்சோகங்கள் கழுத்துக்குள் அடைக்குறது ! வலிகளெல்லாம் - இதயத்தின் வாசற்படியிலே காத்திருக்கிறது ! பகலுக்கும் இரவுக்கும் இரவுக்கும் பகலுக்குமான இடைவெளிகள் மட்டுமே நீள்கிறது ! வாழ்ந்து முடிக்கையில் வலிகளை மட்டுமே
மிச்சம் வைத்து செல்கிறது வாழ்க்கை...! வலிகளை மட்டுமே... ----அனீஷ் ஜெ...
நிஜங்களுக்கும்
நிழல்களுக்குமிடையில்
நிலைதடுமாறும் வயது...!
நம்பிக்கைகளுக்கும்
சந்தேகங்களுக்குமிடையில்
சஞ்சலப்படும் மனது...!
அன்புக்கு
அதிகபட்ச விலையாய்
அழுகையை தரும் மனிதர்கள்...!
கன்னத்தில் வழியும்
கண்ணீரைக் கண்டு
கைதட்டிச் சிரிக்கும் உலகம்...!
விரல்பிடித்து நடப்பதாய்
விளக்கம் சொல்லிவிட்டு
விலகிச் செல்லும் சிலர்...!
எவரிடத்தில்
எதையோ எதிர்பார்த்து
ஏமாந்து நிற்கும் இதயம்...!
தன்னம்பிக்கையோடு பயணிக்க சொல்லி
தயங்காமல் அழைக்கும்
தவறான பாதைகள்...!
கண் மூடினால் தெரியும்
கனவுகளை கூட
நிஜமென்று நம்பும் கண்கள்...!
முயன்றாலும் கிடைக்காததை
முழுமுயற்சியோடு தேடும்
முட்டாள்தனமான சில தேடல்கள்...!
தந்த இதயத்தை
தவறாமல்
திருப்பி வாங்கும் ஒருவர்...!
சந்தோஷங்களை பறித்துவிட்டு
கவலைகளை மட்டும் தரும்
காலச் சக்கரம்...!
இதுதான் வாழ்க்கை என்றில்லை...!
இவ்வளவுதான் வாழ்க்கை...
-----அனீஷ்...