21 Nov 2011

இருட்டு முகம் !


என் சிறுவயது முதலே
நான் கேட்கத்தொடங்கிய
அந்த எதிர்வீட்டு குரல்...!

ஒரே பள்ளிக்கூடம்..!!
எதிரெதிர் வீடு...!!
என் தங்கையின் தோழி...!
அத்தனையும் இருந்தும்,
அந்த சிறு வயதில்
அந்த குரலுக்கு சொந்தக்காரி
என்னிடம் பேசியதே இல்லை...!

அவள் என்னிடம்
பேசவே பயப்பட்டிருக்கலாம்...!

வருடங்கள் பல தாண்டின...!

எதிர்வீட்டிலிருந்து
எப்போதும் கேட்கும்
அந்த குரல்
அடிக்கடி காணாமல்போய்கொண்டிருந்தது...!

தங்கையிடம் கேட்டபோது,
அவள் கல்லூரி போவதாகவும்,
விடுதியில் தங்கி விட்டு
விடுமுறை நாட்களில் மட்டும்
வீடு வருவாதாகவும் சொன்னாள்...!

காதுகளை சுற்றிவரும்
துருதுருவென்ற அந்த குரலை
கேட்க வேண்டும் போலிருந்தது...!

அன்றொருநாள்...
அவள் விடுமுறைக்கு
வீடு வந்திருந்தாள்...!

சட்டென
என் முன்னே வந்த அவள்
என் பெயரை அழைத்து
எப்படியிருக்கிறாய் என கேட்டாள்...!

இத்தனை ஆண்டுகளில்
இதுவரை அவள்
இப்படி என்னிடம் கேட்டதில்லை...!

அன்று என்னிடம்
அவள் நிறையவே பேசினாள்...!

இப்பொழுதெல்லாம்
விடுமுறைக்கு வரும்போது
நீண்ட நேரம் என்னிடம் பேசுகிறாள்...!

சில சமயங்கள் - என்
விரல் கோர்த்தபடி
வீதியில் நடக்கிறாள்...!

மனதிற்குள் மகிழ்ச்சி...!

தட்டுத்தடுமாறி விழுந்த
தடுமாற்றத்தின் வலிகள்...!
அம்மா அப்பா முதல்
அத்தனை பேரையும்
இருட்டோவியமாய்
உயிருக்குள் வரைந்த
உணர்வின் வலிகள்...!!

இந்த வலிகள் அனைத்தையும்
தாங்க பழகிக்கொண்ட என் மனது,
இப்பொழுது முதன்முதலாய்
இவள் முகம் காண ஏங்குகிறது...!

என் மனதிற்கு
எப்படி நான் புரியவைப்பது...?
குருட்டு மனிதன் எனக்கு
இவள் முகமும்
இருட்டாய்தான் தெரியும் என்பதை...

----அனீஷ் ஜெ...

SHARE THIS

21 விமர்சனங்கள்: